Η μάχη της Κρήτης

Ο ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Δυόμισι μήνες μετά τον τορπιλισμό του εύδρομου Β.Π. Έλλη από ιταλικό υποβρύχιο μέσα στο λιμάνι της Τήνου (15 Αυγούστου 1940), η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα (28 Οκτωβρίου 1940).

Ο ελληνικός στρατός όχι μόνο απέκρουσε την ιταλική επίθεση, αλλά κατάφερε και απώθησε τα εχθρικά στρατεύματα μέσα στο έδαφος της Αλβανίας. Οι νίκες των Ελλήνων δημιούργησαν αίσθηση σε παγκόσμιο επίπεδο και γέννησαν ελπίδες στον απειλούμενο από τις δυνάμεις του Άξονος κόσμο.

Εκατοντάδες Κρήτες, κληρωτοί και επίστρατοι, έλαβαν μέρος στις επιχειρήσεις εναντίον των Ιταλών. Η 5η Μεραρχία Κρήτης διακρίθηκε στη μάχη του όρους Τρεμπεσίνα και στην Κλεισούρα.

Ο πόλεμος αυτός έμεινε στη μνήμη των Ελλήνων ως Αλβανικός ή Πόλεμος του ’40.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

15 Αυγούστου 1940:

Ιταλικό υποβρύχιο βυθίζει στο λιμάνι της Τήνου το εύδρομο Β. Π.Έλλη. Η ιταλική πρόκληση έχει ως στόχο να παρασύρει την Ελλάδα σε πόλεμο.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940:

Η Ιταλία επιτίθεται στην Ελλάδα.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1940:

Στρατιωτικές δυνάμεις της Βρεταννικής Κοινοπολιτείας αποβιβάζονται στην Κρήτη και αναλαμβάνουν την άμυνα του νησιού.

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941:

Ο γερμανικός στρατός επιτίθεται ταυτόχρονα εναντίον της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας.

23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941:

Η Ελληνική κυβέρνηση, με Πρωθυπουργό τον Εμμανουήλ Ι. Τσουδερό, και ο βασιλιάς Γεώργιος φθάνουν στην Κρήτη.

25 Απριλίου 1941

Αποβίβαση στην Κρήτη δύναμης 19.950 ανδρών της Βρεταννικής Κοινοπολιτείας.

27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941:

Γερμανικά στρατιωτικά τμήματα εισέρχονται στην Αθήνα.

14 ΜΑΪΟΥ 1941:

Η γερμανική αεροπορία αρχίζει συστηματικούς βομβαρδισμούς της Κρήτης, προετοιμάζοντας έτσι την εισβολή.

20 ΜΑΪΟΥ 1941:

Η εισβολή ξεκινά με μαζικές ρίψεις αλεξιπτωτιστών στις περιοχές Μάλεμε - Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Απέναντί τους οι δυνάμεις των αμυνομένων απαρτίζονται από στρατεύματα της Βρεταννικής Κοινοπολιτείας, μειωμένης ισχύος ελληνικές στρατιωτικές μονάδες και ένοπλους κατοίκους του νησιού.

21 ΜΑΪΟΥ 1941:

Με εξαίρεση την περιοχή του Μάλεμε, όπου οι επιτιθέμενοι καταλαμβάνουν το ομώνυμο χωριό και ελέγχουν τμήμα του αεροδρομίου, η άμυνα των Συμμαχικών δυνάμεων και των κατοίκων του νησιού δεν επέτρεψε στους αλεξιπτωτιστές να επιτύχουν τους στόχους τους.

22 ΜΑΪΟΥ 1941:

Οι Γερμανικές δυνάμεις σταθεροποιούν το προγεφύρωμά τους στο αεροδρόμιο του Μάλεμε.

22/23 ΜΑΪΟΥ 1941:

Ο βασιλιάς και η ελληνική κυβέρνηση αποχωρούν από την Αγία Ρουμέλη με το βρεταννικό αντιτορπιλικό Decoy.

26 Μαΐου 1941:

Αποβίβαση στη Σούδα καταδρομέων της μονάδας Layforce, προκειμένου να παίξουν ρόλο οπισθοφυλακής για την ασφαλή αποχώρηση των Συμμαχικών Δυνάμεων από τα νότια παράλια του νομού Χανίων.

27 ΜΑΪΟΥ 1941:

Οι Συμμαχικές Δυνάμεις αποφασίζουν την εκκένωση του νησιού. Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τα Χανιά.

28 Maioy 1941

Αποβίβαση ιταλικών στρατευμάτων στη Σητεία.

29 ΜΑΪΟΥ 1941:

Καταλαμβάνονται το Ρέθυμνο και το Ηράκλειο. Η Μάχη της Κρήτης έχει τελειώσει.

1 Ιουνίου 1941:

Ολόκληρη η Κρήτη υπό Γερμανοϊταλική κατοχή.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Στις 6 Απριλίου 1941 ο Γερμανικός Στρατός επιτέθηκε μέσω Γιουγκοσλαβίας στην Ελλάδα. Ο Βασιλιάς Γεώργιος και η Ελληνική Κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Εμμανουήλ Ι. Τσουδερού κατέφυγαν στην Κρήτη –που παρέμενε ελεύθερη– στις 23 Απριλίου .

Από τις 14 Μαΐου η Γερμανική Αεροπορία βομβάρδιζε συστηματικά το νησί. Το ξημέρωμα της 20ης Μαΐου 1941 ξεκίνησε η Επιχείρηση Ερμής.

Το πρώτο κύμα αλεξιπτωτιστών επιτέθηκε στα βόρεια του νομού Χανίων και, μετά τις μεσημεριανές ώρες, τα βόρεια των νομών Ρεθύμνης και Ηρακλείου δέχτηκαν το δεύτερο και το τρίτο κύμα επίθεσης, αντίστοιχα.

Η 5η Μεραρχία Κρήτης είχε τους άνδρες της εγκλωβισμένους στη βόρεια Ελλάδα. Υπερασπιστές του νησιού ήταν:

  • περίπου 30.000 στρατιώτες της Βρεταννικής Κοινοπολιτείας,
  • νεοσύλλεκτοι στρατιώτες από διάφορα κέντρα εκπαιδεύσεως,
  • μαθητές της Σχολής Ευελπίδων,
  • μαθητές της Σχολής Χωροφυλακής,
  • χωροφύλακες που υπηρετούσαν στο νησί,
  • έφεδροι οπλίτες, και
  • εκατοντάδες επώνυμοι και ανώνυμοι πολίτες ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, πολιτικής τοποθέτησης και κοινωνικής τάξης.

Αξιοσημείωτη ήταν η συμμετοχή ιερωμένων στο πεδίο της μάχης.

Οι αμυνόμενοι κράτησαν τις αμυντικές τους θέσεις στο Ρέθυμνο και στο Ηράκλειο μέχρι και την 29η Μαΐου, παρ' ότι το αεροδρόμιο Μάλεμε είχε καταληφθεί από τους Γερμανούς ήδη από τις 22 Μαΐου. Τη νύχτα της 28ης προς 29η Μαΐου 1941 οι συμμαχικές δυνάμεις άρχισαν να εκκενώνουν το νησί.

Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η αεραποβατική επιχείρηση, που επιχείρησε η Ναζιστική Γερμανία κατά της Κρήτης στις 20 Μαΐου 1941 και η οποία έληξε δώδεκα μέρες μετά, την 1η Ιουνίου, με την κατάληψη της Μεγαλονήσου. Ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με πολλές πρωτιές σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Η απόφαση για την επίθεση στην Κρήτη ελήφθη από το Χίτλερ στις 25 Απριλίου 1941, λίγες μέρες μετά την παράδοση της ηπειρωτικής Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, και έλαβε την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Ερμής» («Unternehmen Merkur»). Ήταν αμυντική και όχι επιθετική επιχείρηση, όπως αποδείχθηκε αργότερα. Οι Γερμανοί είχαν ως στόχο να εξασφαλίσουν τα νοτιοανατολικά τους νώτα, ενόψει της «Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα» (Εκστρατεία στη Ρωσία) και να εξορμήσουν στη Βόρεια Αφρική, με εφαλτήριο την Κρήτη, όπως πίστευαν οι Σύμμαχοι.

Τις παραμονές της επίθεσης, οι Σύμμαχοι είχαν τακτικό πλεονέκτημα σε ξηρά και θάλασσα, ενώ οι Γερμανοί στον αέρα. Έτσι, το γερμανικό επιτελείο αποφάσισε να διεξαγάγει την επιχείρηση από αέρος με τη χρησιμοποίηση δυνάμεων αλεξιπτωτιστών σε ευρεία κλίμακα, για πρώτη φορά στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων τέθηκε ο πτέραρχος Κουρτ Στούντεντ, 51 ετών, βετεράνος πιλότος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε στη διάθεσή του 1190 αεροπλάνα (πολεμικά και μεταγωγικά) και 29.000 άνδρες (αλεξιπτωτιστές και πεζικάριους), ενώ οι Ιταλοί θα συνεισέφεραν 3.000 στρατιώτες.

Την Κρήτη υπερασπίζονταν όσοι Έλληνες στρατιώτες είχαν παραμείνει στο νησί και δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (Βρετανοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιωτικοί), που είχαν διεκπεραιωθεί από την κατεχόμενη Ελλάδα. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο νεοζηλανδός στρατηγός Μπέρναρντ Φράιμπεργκ, 52 ετών, βετεράνος και αυτός του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι υπερασπιστές της Μεγαλονήσου ανήρχοντο σε περίπου 40.000, αλλά είχαν ανεπαρκή και απαρχαιωμένο οπλισμό, ιδίως οι Έλληνες.

Στην περιοχή των Χανίων είχε εγκατασταθεί ο Βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση υπό τον Εμμανουήλ Τσουδερό. Οι Σύμμαχοι γνώριζαν με μεγάλες λεπτομέρειες το γερμανικό σχέδιο επίθεσης, αφού είχαν κατορθώσει για πρώτη φορά να σπάσουν του γερμανικό κώδικα επικοινωνιών («Επιχείρηση Αίνιγμα»). Όμως, το πλεονέκτημα αυτό δεν το εκμεταλλεύτηκαν, εξαιτίας των διαφωνιών του Φράιμπεργκ με τους ανωτέρους του στο Λονδίνο. Οι Αμερικανοί δεν είχαν εισέλθει ακόμη στον Πόλεμο.

Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 8 το πρωί της 20ης Μαΐου 1941, με τη ρίψη αλεξιπτωτιστών σε δύο μέτωπα: στο αεροδρόμιο του Μάλεμε και στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων. Τα πρώτα κύματα των αλεξιπτωτιστών ήταν εύκολη λεία για τους Νεοζηλανδούς και τους Έλληνες που υπεράσπιζαν το Μάλεμε. Στις μάχες έλαβε μέρος και μεγάλος αριθμός αμάχων με ότι όπλο είχε στη διάθεσή του, από μαχαίρια ως όπλα από την εποχή της Κρητικής Επανάστασης.

Η συμμετοχή χιλιάδων αμάχων στις επιχειρήσεις ήταν ένας παράγων που δεν είχαν υπολογίσει οι Γερμανοί σχεδιαστές της επιχείρησης. Πίστευαν ότι οι Κρητικοί, γνωστοί για τα αντιμοναρχικά τους αισθήματα, θα υποδέχονταν τους Γερμανούς ως ελευθερωτές. Μία ακόμη λανθασμένη εκτίμηση της γερμανικής αντικατασκοπίας υπό τον ναύαρχο Βίλχελμ φον Κανάρις ήταν ο αριθμός των μαχητών στην Κρήτη, τους οποίους υπολόγιζαν σε μόνο 5.000 άνδρες.

Στις 4 το απόγευμα της 20ης Μαΐου ένα νέο κύμα αλεξιπτωτιστών έπεσε στο Ρέθυμνο και μία ώρα αργότερα στο Ηράκλειο. Τώρα, οι μάχες διεξάγονταν σε τέσσερα μέτωπα: Χανιά, Μάλεμε, Ρέθυμνο και Ηράκλειο. Η πρώτη μέρα της Μάχης της Κρήτης έληξε με μεγάλες απώλειες για τους Γερμανούς και αβέβαια έκβαση. Ο διοικητής των γερμανικών δυνάμεων, πτέραρχος Κουρτ Στούτεντ, απογοητευμένος από την εξέλιξη των επιχειρήσεων, σκέφθηκε ακόμη και την αυτοκτονία, αναλογιζόμενος την υπόσχεση που είχε δώσει στον Φύρερ για μια εύκολη νίκη. Το βράδυ της ίδιας μέρας, μετά από μεγάλες περιπέτειες, ο βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση μεταφέρθηκαν με βρετανικό πολεμικό στην Αίγυπτο.

Από τα ξημερώματα της 21ης Μαΐου οι μάχες συνεχίσθηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα και στα τέσσερα μέτωπα. Οι Γερμανοί επικεντρώθηκαν στην κατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε, όπως ήταν ο πρωταρχικός τους στόχος και τα κατάφεραν προς το τέλος της ημέρας. Επωφελήθηκαν από την ασυνεννοησία στις τάξεις των Συμμάχων, αλλά υπέστησαν και πάλι μεγάλες απώλειες. Ανάμεσα στους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές που κατέλαβαν το Μέλεμε ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα του αθλητισμού και της πυγμαχίας, ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών Μαξ Σμέλινγκ, 36 ετών, που έφερε το βαθμό του δεκανέα.

Η κατάληψη του αεροδρομίου ήταν στρατηγικής σημασίας για την εξέλιξη των επιχειρήσεων. Οι Γερμανοί άρχισαν να μεταφέρουν μεγάλες δυνάμεις από την Ελλάδα και με τον σύγχρονο οπλισμό που διέθεταν ήταν θέμα χρόνου η κυριαρχία τους στη Μεγαλόνησο. Στις 28 Μαΐου οι Γερμανοί είχαν απωθήσει τις συμμαχικές δυνάμεις προς τα νότια, καθιστώντας τον αγώνα τους μάταιο. Έτσι, το Λονδίνο αποφάσισε την απόσυρση των δυνάμεων της Κοινοπολιτείας από την Κρήτη και τη μεταφορά τους στην Αίγυπτο. Όσες μονάδες δεν τα κατάφεραν, παραδόθηκαν στους Γερμανούς. Πολλοί Έλληνες μαχητές και μαζί τους 500 Βρετανοί ανέβηκαν στα απρόσιτα βουνά της Κρήτης για να συνεχίσουν τον αγώνα. Την 1η Ιουνίου, με την παράδοση 5.000 μαχητών στα Σφακιά, έπεσε η αυλαία της Μάχης της Κρήτης.

Οι απώλειες για τους Συμμάχους ήταν: 3.500 νεκροί, 1.900 τραυματίες και 17.500 αιχμάλωτοι. Οι Γερμανοί, σύμφωνα με δικά τους στοιχεία, είχαν 3.986 νεκρούς και αγνοούμενους, 2.594 τραυματίες, ενώ έχασαν 370 αεροπλάνα. Σύμφωνα, όμως, με συμμαχικούς υπολογισμούς, οι γερμανικές απώλειες ξεπέρασαν τις 16.000.

Η Μάχη στην Κρήτη ονομάστηκε και «Νεκροταφείο των Γερμανών αλεξιπτωτιστών», εξαιτίας των μεγάλων απωλειών τους, γεγονός που ανάγκασε τον Χίτλερ να διατάξει τον τερματισμό κάθε αεραποβατικής επιχείρησης στο μέλλον. Από την πλευρά τους, οι Σύμμαχοι εντυπωσιάστηκαν από τις μεγάλες δυνατότητες των αλεξιπτωτιστών στη μάχη και δημιούργησαν τις δικές τους αεραποβατικές δυνάμεις.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ

20 Μαΐου1941- 1 Ιουνίου1941

Τόπος

Κρήτη

Έκβαση

Πύρρειος νίκη των Γερμανών

Μαχόμενοι

Αυστραλία
Ελλάδα
Ηνωμένο Βασίλειο
Νέα Ζηλανδία

Γερμανία
Ιταλία

Αρχηγοί

Μπέρναρντ Φρέυμπεργκ

Κουρτ Στούντεντ

Δυνάμεις

43.000

45.000

Απώλειες

3.500 νεκροί ή τραυματίες
17.500 αιχμάλωτοι

6.200 – 22.000 νεκροί, τραυματίες ή αιχμάλωτοι

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η Κρήτη θυμάται και βραβεύει τη μάχη και τους μαχητές της. Σεμνή και αδιάκριτη. Γιατί η Κρήτη δεν θρηνεί συνήθως αυτούς που πέφτουν στη μάχη. Αλλά από το βάθος της μνήμης προβάλλει μια εικόνα. "Ω λαιμοί των αθώων παιδιών μας, ω πλευρά σεβάσμια των μητέρων, γερόντων κόμαι εις το αίμα αθλίως βρεγμέναι".

Μπροστά σε τούτη την απάνθρωπη παράσταση, η αλύγιστη λυγίζει και "μαυροφόρου αναλαβούσα τάξη" προσφέρει πάνω στους αθώους τάφους τη σπονδή των μύρων και των δακρύων της.

Να πως οι μετέπειτα γενεές τραγούδησαν την πύρρειο νίκη των Γερμανών, που ναι μεν κατέλαβαν την Κρήτη, αλλά δεν την κατέκτησαν.

Τραγούδι Ριζίτικο, πρώτο

Ο Χίτλερ πείσμα το 'βαλε/ στην Κρήτη να πατήσει

Οπού 'ναι το χρυσό κλειδί/ ούλης τση Μεσογείου

και 'ριχνε βόμβες στα χωριά/ τσ' ανθρώπους να φοβίσει

ο ουρανός σκοτείνιασε/ γίνηκε η μέρα νύχτα

κι η θάλασσα φορτούνιασε/ που η γη βαθιά τζη 'πόνειε

πέφτανε αλεξιπτωτιστές/ σαν αστακοί οπλισμένοι

Μα η ψυχή του Κρητικού/ που φόβο δεν κατέχει

ορμά με λύσσα σαν θεριό/ τσι Γερμανούς να πνίξει

ο κόσμος εξετάσθηκε/ τσι Κρητικούς θαυμάζει

γιατί μπροστά στη Λευτεριά/ Χάρο δε λογαριάζουν

Κρήτη, γεννήτρα τσ' αντρειάς.

Τραγούδι Ριζίτικο, δεύτερο

Κρήτη εκάτεχες εσύ/ τι μοίρα σε προσμένει

κι όμως απεφάσισες/ να γίνεις δοξασμένη

χιλιάδες Αλεξιπτωτιστές/ πέσαν στα χώματά σου

μ' αμέσως αντικρύσανε/ πια είναι η λεβεντιά σου

Κρήτη μου όμορφο νησί/ Κρήτη μου δοξασμένη

θεριά σε πολεμήσανε/ μα πάντα ήσουν αντρειωμένη.

Τραγούδι Ριζίτικο, τρίτο

Χίτλερ να μην το καυχηθείς/ πως πάτησες στη Κρήτη

ξαρμάτωτη την ηύρηκες/ και λείπαν τα παιδιά της

στα ξένα πολεμούσανε/ πάνω στην Αλβανία

Αλλιώς θα 'βλεπες πόλεμο!

Για τον ηρωισμό των 300 νέων Ευελπίδων που αυθορμήτως και παρά τις αντίθετες διαταγές έδωσαν το δικό τους παρόν και συνέδραμαν τον υπέρ πάντων αγώνα, να πως τους τραγούδησε η Μούσα.

Όταν εκηρύχθη ο πόλεμος/ είμαστε Ευελπάκια

όλοι γερή κορμοστασιά/ μας λέγαν καναρινάκια.

Στης Κρήτης τ' αψηλά βουνά/ στ' όμορφα ακρογιάλια

τους Γερμανούς κτυπήσαμε/ σαν γνήσια παλικάρια.

Κι όντας δεν μας απόμεινε/ μπαρούτι μήτε σφαίρα

και τα πνευμόνια έσπασαν/ φωνάζοντας "αέρα"

Πήραμε τις ανηφοριές/ όλοι αγάλι - αγάλι

χωρίς νερό και νηστικοί/ μα μ' όρθιο το κεφάλι.

Παντού το χρέος κάναμε/ για την Ελλάδα εν πρώτοις

Ευέλπιδες εμείναμε/ Ευέλπιδες της πρώτης.

Στο σημερινό μνημείο στο Κολυμπάρι Χανίων αναγράφεται:

Το μνημείο σας Ευέλπιδες/ τη θάλασσα αγναντεύει

και σας κουβαλά τον αγέρα το λύκνισμα/ και της αλμύρας τη γεύση.

Το δίστιχο που ρίχθηκε σαν προκήρυξη από τα αεροσκάφη των Συμμάχων στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Κρήτη για να εμψυχώσουν ακόμα περισσότερο τον Κρητικό λαό έλεγε τα εξής:

"Υπομονή κι Υπομονή/ καρτέρι και καρτέρι

και τούτος ο ανήφορος/ κατήφορο θα φέρει".

Ενώ τέλος το δίστιχο που αναφέρεται στην επιτυχία της μάχης είναι το παρακάτω.

"Κρήτη δεινοπαθούσα/ ανά τους αιώνες

την ανδρειοσύνη στους Γερμανούς εδίδαξες/γράφοντας νέους Μαραθώνες".

Ναι!

Η ηρωική παλαϊκή αντίσταση του κρητικού λαού και των συμμαχικών δυνάμεων, που υπερασπίζονταν τη μεγαλόνησο, ήταν από τους παράγοντες, που κατέστησαν πύρρεια τη νίκη των Γερμανών. Ο Χίτλερ, που με μισή καρδιά είχε επιτρέψει αυτήν την επιχείρηση σταθμό στα παγκόσμια στρατιωτικά χρονικά, απογοητεύτηκε. Αναλογιζόμενος τις βαρύτατες απώλειες της μοναδικής του μεραρχίας αεραγημάτων, τονίζεται, και πάλι, πως έλεγε: "η εποχή των αλεξιπτωτιστών παρήλθε....."

Περίληψη

Η Μάχη της Κρήτης, τον Μάιο του 1941, απέναντι στους Γερμανούς αποτελεί εποποιία για την ιστορία του Έθνους μας, αλλά και ειδικότερα για τον Κρητικό λαό. Η συμβολή της στην αναχαίτιση των ιμπεριαλιστικών φιλοδοξιών του Χίτλερ και του φασιστικού του καθεστώτος υπήρξε σημαντικότατη για όλο τον κόσμο.Στο άρθρο, που παρατίθεται, εξυμνείται ο ηρωισμός και η αυθεντία των Κρητών, ενώ αναφέρονται και χαρακτηριστικά περαστικά της Μάχης

"Γιεύγεσαι γιέ μου γιεύγεσαι

κι οι Γερμανοί πλακώσαν

πρóβαλε Μάνα μου να δεις

πόσες χιλιάδες είναι

κι αν είναι δυο, να φεύγωμε

κι αν είναι τρεις να πίνω

κι αν είναι περισσότεροι

δώσε μου τ' άρματά μου

να τώνε δείξω Μάνα μου

πώς πολεμούν οι άνδρες.

"Κρήτη .... γεννήτρα παλικαριών

Κρήτη μου πρωτοπόρα

όποτε και όπου χρειασθεί

τηνέ τιμάς τη χώρα".

"Κρήτη μου όμορφο νησί

μεγάλη η λεβεντιά σου

θεριά σε πολεμήσανε

μα πέσανε μπροστά σου".

FacebookYouTube logoInstagram Logo